8 september 2009 – Even een update voor al die mensen die meeleven in deze toch best spannende tijd… (jullie zijn allemaal lieverds!)

Helaas bleek de hartslag vandaag wederom nogal onregelmatig bij de verloskundige (die constateerde dit bedoel ik. de hartslag van de verloskundige zelf zal me eerlijk gezegd een worst zijn…). Dus zaten Gus en ik vanmiddag weer in het ziekenhuis. En net als vorige keer leek er op de echo niets aan de hand. Vandaar dat we hebben gevraagd of de gynaecoloog niet toch nog eens een CTG (hartfilmpje) wilde maken. Gelukkig vond deze dat prima, al leek hij het niet echt noodzakelijk te vinden.

Dit CTG liet nog geen 5 minuten later een heel ander, nogal grillig, beeld zien. Waar dit door komt is onduidelijk. Het hartje is in aanleg helemaal tip top ontwikkeld, ons kind is levendig en beweeglijk en heeft nergens rare constructiefoutjes of vochtophopingen. De verwachting is dat dit na de bevalling vanzelf overgaat. Dus lieve lezers, u kunt rustig slapen vannacht, er is geen reden tot zorg!

Wat dit wel betekent is dat we nu een indicatie hebben om in het ziekenhuis te bevallen. De verloskundige gebruikt de hartslag van het kind namelijk als een soort compas waarop ze haar koers bepaald. Als de hartslag van een kindje onregelmatig is dan wordt dit voor haar veel lastiger, dus vandaar dat ze ons overdraag aan de experts met hun state-of-the-art apparatuur (and the machine that says “ping”). Daarnaast zorgen ze er dan voor dat de kinderarts paraat is om onze boreling te inspecteren.

Tot die tijd blijven we ook onder controle van het ziekenhuis, dus morgen mogen we weer komen voor zo’n razend spannende film (CTG). En voor degene die zich nu bekommeren om mijn geestestoestand: ook wat dat betreft kan ik u gerust stellen. Natuurlijk had ik veel liever dat mijn lieve kleine Fritsje zijn hartje lekker helemaal gewoon liet kloppen. Maar ik was niet verbaasd toen het vanmorgen onregelmatig was. Ik vond het vorige week al frappant dat alles ineens koek en ei werd verklaard. Nu is het opnieuw geconstateerd en staat we onder toezicht van de deskundigen. En daar lever ik me vol vertrouwen aan over. En vol vertrouwen zie ik uit naar de bevalling en de eerste ontmoeting met ons fantastische, prachtige, fenomenale miniatuurtje.

Tags: moeder, ziekenhuis